Anup Joshi । Poet । Photographer । Nepal।

Showing posts with label कविता. Show all posts

शङ्का (कविता)

शङ्का (कविता) तिम्रो पाउमा काँचका टुक्राहरूले नघोचून् भनेर मैले झिसमिसेमै उठेर असरल्ल छरिएका काँचका टुक्राहरू टिपेर डस्टबिनमा फ्याँकिदिएँ ...

मानबहादुर बाजे (कविता) - अनुप जोशी मानबहादुर बाजे गाउँ छोडेर कहिल्यै कतै गएको छैन गएको त छ हजारौंपल्ट मर्स्याङ्दी तरेर पारीक...

अस्पतालको झ्यालबाट (कविता) - अनुप जोशी अस्पतालको झ्यालबाट देखिन्छ यौटा गल्ली एक झुण्ड युवकहरु स्कुल पोशाकमा ठाँटिएर हिडिरहे...

अर्धकट्टी -अनुप जोशी एउटा सामान्य कागजको सफेद पन्ना थियो त्यो जसभरि हामीले मनमौजी आफ्ना नामहरू लेख्यौँ तिमीले पोत्यौ अलिकति मा...

मैले मायालु ठानेर माया गरेका आकृतिहरु सबै मिराज मात्र थिए ब्रह्माण्डजस्तो निस्सीम अँगालो फैलाएर म छातीभित्र समेट्न खोज्थें ती ...

भर्खरै जुँगाको रेखी हालेको लिखुरे छोराको अनुहार उस्तै छ आमाको आँखामा उनी बारम्बार हातको औंला भाँच्छिन् र हिसाब गर्न खोज्छि...

यौटा सानो झिल्को थियो त्यो यकीन छैन, तिमीले सल्काएकी थियौ वा मैले दुर्घटनावश सल्काएको थिएँ त्यो यस्तरी फैलियो हाम्रो हृदयमाझ कि तिमी ...

तिमी जाऊ ! मेरो अंगालोको भीर छिचोलेर हावामा बहकिँदै-बहकिँदै इन्द्रेणीको आठौँ रंग हुन । थाहा छ ? मैले तिमीलाई बिर्सन...